Belgian Blond

BELGIAN BLOND Parametry Ekstrakt początkowy: 15-18° Blg Ekstrakt końcowy: 2-4,5° Blg Zawartość alkoholu: 6,0-7,5% Goryczka: 14-30 IBU Barwa: 8-14 EBC Wygląd Barwa od żółtej do ciemnozłotej. Klarowne. Piana biała, gęsta, obfita i trwała. Aromat Aromat jest złożony i tworzony głównie przez: słodowość, estry owocowe oraz fenole. Słodowość oraz owocowość powinny się balansować, ewentualnie dopuszcza się lekka przewagę aromatów słodowych. Słodowość występuje na poziomie od średnio niskiego do średnio wysokiego i przybiera zbożowy, herbatnikowy charakter, z opcjonalną niską, słodką, miodową nutą. Typowe belgijskie estrowe aromaty owocowe na poziomie średnio niskiego do średniego, w szczególności moreli, brzoskwiń, pomarańczy, cytryn, gruszek. Fenole przyprawowe kojarzące się z pieprzem lub wanilią, występują w tle na poziomie od niskiego do średnio niskiego. Aromaty chmielowe są opcjonalne. Jeżeli występują to na maksymalnie średnio niskim poziomie i cechują się kwiatowym, ziołowym lub przyprawowym profilem. W mocniejszych wersjach dopuszczalne są niskie, perfumowe nuty alkoholowe, ale najlepsze egzemplarze będą ich pozbawione. Smak Balans w kierunku odsłodowej słodyczy, która w dużej mierze kontrowana jest przez chmielową goryczkę. Słodowość zbożowa, herbatnikowa dominuje profil i powinna być wyczuwalna na pierwszym planie na poziomie od średnio niskiego do średniego. Opcjonalny jest niski słodki smak, kojarzący się z miodem. Estry owocowe podobnie jak w aromacie budują złożony smak. Wprowadzają nuty moreli, brzoskwiń, pomarańczy, cytryn, gruszek na poziomie od średnio niskiego do średniego. Smak uzupełniają niskie kwiatowe, ziołowe, przyprawowe smaki chmielowe na niskim poziomie. Fenole przyprawowe kojarzące się głównie z pieprzem lub wanilią są opcjonalne. Jeżeli występują to maksymalnie na niskim poziomie. W mocniejszych wersjach dopuszczalne są niskie, perfumowe nuty alkoholowe, ale najlepsze egzemplarze będą ich pozbawione. Finisz wytrawny lub półwytrawny. Posmak średnio długi, słodowo-owocowy. Goryczka Chmielowa lub chmielowo-alkoholowa. Od średnio niskiej do średniej. Krótka, lecz nie zalegająca i nie ostra. Odczucie w ustach Pełnia średnia. Wysycenie od średnio wysokiego do wysokiego. Najlepsze egzemplarze będą posiadać gładką, kremową teksturę. Nie powinno jednak sprawiać wrażenia niedofermentowanego. Odczucie zalegającej cukrowej słodyczy będzie wadą. Obecne może być niskie rozgrzewane alkoholowe i nie jest to wadą dopóki alkohol nie jest przeszkadzający, ostry, rozpuszczalnikowy lub dominujący. Brak ściągania. Komentarz Jasne, belgijskie piwo, ze złożonym słodowo-owocowym aromatem i smakiem. Cechuje się podwyższoną zawartością alkoholu, dużą pijalnością i wytrawnym finiszem. Surowce i technologia Skład i pH wody powinny zostać każdorazowo dobrane pod kątem projektowanej receptury. Niemniej jednak sugeruje się trzymanie poniższych widełek: - Ca (wapń) – 50-100 ppm - Mg (magnez) – 0-30 ppm - Na (sód) – 0-100 ppm - Cl (chlorki) – 0-100 ppm - SO4 (siarczany) – 0-50 ppm - HCO3 (dwuwęglany) – 0–80 ppm Podczas modyfikowania wody należy mieć także dwie rzeczy na uwadze: - w piwach jasnych warto wykorzystywać wodę o niskiej alkaliczności rezydualnej - kluczowy dla podkreślenia słodowości jest stosunek chlorków do siarczanów, co najmniej 1:1 albo 2:1. Podstawą większości piw belgijskich, jest słód pilzneński. Najlepiej sprawdzą się tutaj słody z belgijskich lub niemieckich słodowni. Często używanym surowcem jest jasny syrop kandyzowany, ale w zasadzie jest to odpowiednik cukru, więc można użyć białego cukru z buraków lub trzciny cukrowej. Część belgijskich browarów zamiast cukru używa także surowców niesłodowanych tj. kukurydza. Aby dodać większej złożoności można użyć niewielkich ilości słodu monachijskiego lub jasnych słodów karmelowych. Choć w tym stylu chmiel nie odgrywa dużej roli, to należy stosować szlachetne, kontynentalne odmiany chmielu, które dobrze współgrają z resztą profilu piwa. Dodawane głównie na goryczkę. Drożdże stanowią o charakterze większości belgijskich piw. Choć w belgijskim blondzie, charakter drożdży nie jest tak intensywny jak w triplu czy saison to jest to jednak ich dobór jest istotny. Podczas wyboru drożdży należy kierować się tym by szczep produkował małą ilość fenoli i umiarkowaną ilość estrów owocowych. Zacieranie infuzyjne, może być jednoetapowe lub sterowane temperaturowo. Najczęściej konwersja skrobi przeprowadzana jest w temperaturze 62-64° C, aby otrzymać wytrawniejsze piwo. Czas gotowania brzeczki standardowy, nie przekraczający 60 minut.

Wygląd

Złociste, klarowne z obfitą i trwałą białą pianą

Barwa od żółtej do ciemnozłotej. Piwo powinno być klarowne. Piana biała, gęsta, obfita i trwała.

Aromat

Złożony balans słodowości, estrów owocowych i delikatnych fenoli

Aromat jest złożony, tworzony przez balans między słodowością a estrami owocowymi, z fenolami w tle.

• Słodowość: poziom średnio niski do średnio wysokiego; charakter zbożowy, herbatnikowy, opcjonalnie miodowy.
• Estry: poziom średnio niski do średniego; nuty moreli, brzoskwiń, pomarańczy, cytryn, gruszek.
• Fenole: przyprawowe (pieprz, wanilia) na poziomie niskim do średnio niskiego.
• Chmiel: opcjonalny, maksymalnie średnio niski; profil kwiatowy, ziołowy lub przyprawowy.

Dopuszczalne są niskie, perfumowe nuty alkoholowe w mocniejszych wersjach.

Smak

Słodowość zbożowo-herbatnikowa z owocowymi estrami i wytrawnym finiszem

Balans przesunięty w stronę odsłodowej słodyczy, kontrowanej przez chmielową goryczkę. Dominują smaki zbożowe i herbatnikowe (poziom średnio niski do średniego).

Złożoność budują:

• Estry: morele, brzoskwinie, cytrusy, gruszki (poziom średnio niski do średniego).
• Chmiel: niskie smaki kwiatowe, ziołowe i przyprawowe.
• Fenole: opcjonalne, maksymalnie na niskim poziomie (pieprz, wanilia).

Finisz wytrawny lub półwytrawny. Posmak średnio długi, słodowo-owocowy.

Goryczka

Umiarkowana, krótka i niezalegająca goryczka

Goryczka o charakterze chmielowym lub chmielowo-alkoholowym. Natężenie od średnio niskiego do średniego. Powinna być krótka, niezalegająca i nieostra.

Odczucie w ustach

Gładka, kremowa tekstura z wysokim wysyceniem i lekkim rozgrzewaniem

Pełnia średnia. Wysycenie od średnio wysokiego do wysokiego. Tekstura powinna być gładka i kremowa.

Piwo nie może sprawiać wrażenia niedofermentowanego; zalegająca słodycz cukrowa jest wadą. Dopuszczalne niskie rozgrzewanie alkoholowe, o ile nie jest ostre lub rozpuszczalnikowe. Brak ściągania.

Uwagi

Jasne, mocne, ale bardzo pijalne piwo o belgijskim charakterze

Belgian Blond to piwo łączące w sobie złożoność aromatów drożdżowych z wysoką pijalnością. Kluczowe jest uniknięcie nadmiernej fenolowości oraz ciężkiej, słodkiej końcówki. Najlepsze egzemplarze są czyste w profilu alkoholowym.

Surowce

• Słody: Podstawą jest słód pilzneński (belgijski lub niemiecki). Możliwy dodatek słodu monachijskiego lub jasnych słodów karmelowych dla złożoności.
• Chmiele: Szlachetne odmiany kontynentalne, stosowane głównie na goryczkę.
• Drożdże: Szczepy belgijskie produkujące umiarkowaną ilość estrów i małą ilość fenoli.
• Woda: Woda o niskiej alkaliczności rezydualnej. Stosunek chlorków do siarczanów co najmniej 1:1 lub 2:1 dla podkreślenia słodowości. Wapń 50-100 ppm.
• Dodatki: Jasny syrop kandyzowany, cukier biały (buraczany/trzcinowy) lub surowce niesłodowane jak kukurydza.

Przykłady komercyjne

• Leffe Blonde
• Affligem Blond
• La Trappe Blond
• Grimbergen Blonde