Table Saison

Parametry

Ekstrakt początkowy: 7-9° Blg

Ekstrakt końcowy: 0,5-2,0° Blg

Zawartość alkoholu: 2,5-4,0% obj.

Goryczka: 10-20 IBU

Barwa: 5-35 EBC

Wygląd

Barwa od słomkowej, przez złotą do pomarańczowej. Piwo powinno być klarowne, choć niewielkie zamglenie nie jest traktowane jako wada. Oblepiająca szkło piana – wysoka, trwała, gęsta – w kolorze od białego do kremowego.

Aromat

Dominują charakterystyczne dla piw belgijskich, estrowe aromaty owocowe na poziomie od średniego do średnio wysokiego, w szczególności w typie moreli, brzoskwiń, pomarańczy, czerwonego jabłka, gruszek, wspierane aromatami banana, gumy balonowej lub owoców tropikalnych. Drożdże wnoszą do piwa również aromaty fenolowe, przyprawowe na poziomie od niskiego do średniego. Preferowane są delikatne aromaty pieprzu, wanilii itp. niż ostre fenole goździkowe, gałki muszkatołowej. Aromat chmielu opisywany jako kwiatowy, ziołowy, ziemisty od braku do poziomu średnio niskiego. Aromaty dodanych przypraw na niskim poziomie są również dopuszczalne, choć uznaje się, że poszczególne przyprawy powinny być trudne do zidentyfikowania i nie mogą dominować aromatu piwa. Powinny uzupełniać się z aromatami pochodzącymi od pracy drożdży. Mogą pojawiać się również aromaty kwaśne i charakterystyczne dla pracy dzikich drożdży (owocowe, skórzane, ziemiste), do poziomu średnio niskiego. Kwaśność jeżeli obecna nie może przybierać octowego charakteru. Aromat słodowy powinien występować na niskim poziomie i kojarzyć się ze zbożem, jasnym pieczywem, herbatnikami. W ciemniejszych wersjach może przybierać charakter suszonych owoców, lekko karmelowy, biszkoptowy. Obecność diacetylu, alkoholu oraz aromatów siarkowych jest wadą.

Smak

Smak podobnie jak aromat, stanowią przede wszystkim estry owocowe na poziomie od średniego do średnio wysokiego kojarzące się z żółtymi owocami, pomarańczami, czerwonym jabłkiem, gruszkami oraz fenole podchodzące od pracy drożdży na poziomie od niskiego do średniego. Smak uzupełniają posmaki słodowe na poziomie niskim lub średnio niskim kojarzące się z ze zbożem, jasnym pieczywem, herbatnikami. W ciemniejszych wersjach mogą przybierać charakter suszonych owoców, lekko karmelowy, biszkoptowy. Chmielowość jeżeli obecna to objawia się smakami ziołowymi, kwiatowymi, ziemistymi do poziomu średnio niskiego. Do średnio niskiego poziomu mogą pojawić się posmaki pochodzące od dodatków, czy aromaty charakterystyczne dla dzikich drożdży (owocowe, skórzane, ziemiste). Kwaśność podwyższona maksymalnie do średnio niskiego poziomu. Nuty octowe są niedopuszczalne. Żaden z elementów nie powinien przykrywać pozostałych. Obecność diacetylu, alkoholu oraz aromatów siarkowych jest wadą.

Goryczka

Chmielowa o średnim natężeniu. Nie może być ostra, szorstka ani zalegająca. W niektórych wersjach uczucie goryczki może być budowane nie tylko przez chmiel, ale także przez twardą wodę i obecność przypraw.

Odczucie w ustach

Piwo o niskiej do średnio niskiej pełni. W odbiorze jest rześkie, pijalne, lekkie, skutecznie gaszące pragnienie. Średnio wysokie lub wysokie wysycenie może dawać uczucie lekkiego szczypania bądź musowania. Dopuszczalna niska cierpkość i uczucie ściągania.

Komentarz

Sesyjna odsłona tradycyjnego belgijskiego piwa górnej fermentacji. Odświeżające, bardzo pijalne, lekkie, wysoko nagazowane, wytrawne. Specjalne, belgijskie drożdże odpowiadają za owocowo-przyprawowy aromat, wzbogacony nutami szlachetnych chmieli. Może zawierać dodatek niewielkich ilości przypraw, ich zapach nie może jednak dominować bukietu. Pomimo niskiego ekstraktu piwo nie powinno sprawiać wrażenia płaskiego i wodnistego.

Surowce i technologia

Podstawą zasypu jest słód pilzneński lub pale ale, czasem stosuje się dodatek słodów wiedeńskiego lub monachijskiego jasnego. Jako dodatku można użyć również pszenicy, owsa, żyta, gryki lub orkiszu (zarówno słodowanych i niesłodowanych). Użycie przypraw i ziół nie należy do rzadkości. Dodatki te nie mogą jednak dominować charakteru piwa. Szlachetne odmiany chmielu, takie jak Styrian czy East Kent Goldings. Podwyższoną kwasowość piwa uzyskuje się najczęściej poprzez odpowiedni zasyp, dodatek gipsu, kwasów lub bakterii kwasu mlekowego. Twarda woda, obfita w siarczany i wodorowęglany, podkreśla goryczkę i dodaje wytrawny finisz. Fermentacja przy użyciu belgijskich drożdży. Dostępne są także drożdże będące blendem kilku szczepów drożdży, które mogą dawać bardziej złożony profil piwa.

—

2022-04-26: Łukasz Wróblewski – opracowanie opisu stylu

2024-11-22: Łukasz Wróblewski – korekta i akceptacja KS