Polish Hazy IPA
Opis stylu
Wygląd
Barwa od słomkowej do złotej, czasami z pomarańczowym odcieniem. Mętne, często
nieprzejrzyste, ale dopuszczalne są także wersje średnio zamglone. Nie powinno być
błotniste. Wszelkie widoczne elementy „zawiesiny”, takie jak chmiel, grudki drożdży lub
inne są wadą. Piana biała lub w kolorze złamanej bieli, trwała, drobnopęcherzykowa, choć
w mocniejszych wersjach może szybciej opadać.
Aromat
Balans zdominowany przez intensywne owocowe aromaty chmielowe. Średnio wysoki do
wysokiego, owocowy aromat nowofalowych polskich chmieli (melona, gruszki, jabłka,
żółtych owoców pestkowych, winogron, owoców jagodowych, cytrusów, owoców
tropikalnych i innych aromatów typowych dla nowofalowych polskich odmian).
Dopuszczalne są także inne aromaty nowofalowych chmieli np. żywiczne, iglaste, kwiatowe
ale nie powinny one występować na pierwszym planie. Dominujący aromat cebulowy,
czosnku, szczypiorku jest niepożądany i jest wadą, może występować, ale na maksymalnie
niskim poziomie. Na drugim planie aromaty słodowe na poziomie niskim do średnio
niskiego. Charakterystyczne aromaty słodowe to: jasny chleb, biszkopty, herbatniki,
ciasteczka maślane. Aromaty karmelowe, tostowe będą traktowane jako wada. Estry
owocowe (raczej w kierunku żółtych owoców i cytrusów niż czerwonych owoców), jeżeli
obecne, to maksymalnie na średnim poziomie i powinny współgrać z aromatem
chmielowym.
Smak
W najlepszych przykładach odsłodowa słodycz kontrowania jest chmielowa goryczką, ale
dopuszczalna jest także nieznaczna przewaga słodyczy. Jej odczucie w dużym stopniu może
być budowane także przez słodkie smaki odchhmielowe i estrowe. Średnio wysoki do
wysokiego owocowy smak chmielowy, charakterystyczny dla polskich, nowofalowych
chmieli (melona, gruszki, jabłka, żółtych owoców pestkowych, winogron,
owoców jagodowych, cytrusów, owoców tropikalnych). Niska do średniej słodowość
o charakterze jasnego chleba, biszkoptów, herbatników, ciasteczek. Estry owocowe (raczej w
kierunku żółtych owoców i cytrusów niż czerwonych owoców), jeżeli obecne, na poziomie
co najwyżej średnim, powinny współgrać z profilem użytych chmieli. Finisz półwytrawny.
Średnio długi posmak o wyraźnie chmielowym charakterze.
Goryczka
Średnio niska do średniej goryczka chmielowa. Gładka, niegryząca, krótka i niezalegająca.
Odczucia w ustach
Pełnia średnia. Nagazowanie średnie. Piwo powinno być gładkie, kremowe, soczyste.
Dopuszczalne niskie ściąganie od dużej ilości chmielu i niskie rozgrzewanie alkoholowe
w mocniejszych wersjach, ale najlepsze egzemplarze będą pozbawione tych cech.
Komentarz
Zdecydowanie chmielowe, nowofalowe, jasne, pełne, wytrawne, gorzkie piwo górnej
fermentacji chmielone nowofalowymi odmianami polskich chmieli. Piwo nie powinno być
słodkie, choć relatywnie niska w niektórych egzemplarzach goryczka i owocowość
pochodząca od chmieli i estrów mogą sprawiać takie wrażenie. Chmielowy charakter
w posmaku nie powinien być ostry lub szorstki.
Surowce i technologia
Skład i pH wody powinny zostać każdorazowo dobrane pod kątem projektowanej receptury.
Niemniej jednak sugeruje się użycie miękkiej, niskozmineralizowanej wody. Zaleca się
trzymać poniższych widełek:
- Ca (wapń) – 50-100 ppm
- Mg (magnez) – 0-30 ppm
- Na (sód) – 0-100 ppm
- Cl (chlorki) – 150-250 ppm
- SO4 (siarczany) – 50-100 ppm
- HCO3 (dwuwęglany) – 0-40 ppm
Poziomy chlorków i siarczanów to dwa najważniejsze minerały, na których należy się skupić.
Zwróć uwagę by stosunek między nimi wynosił od 2:1 do 3:1 na korzyść chlorków. Pomoże
to zaokrąglić piwo i pomoże uzyskać soczysty profil. Gdyby odwrócić te liczby, piwo stałoby
się ostrzejsze i bardziej chmielowe.
Kluczowym elementem zasypu jest słód pilzneński lub pale ale. Stanowią one z reguły
większość zasypu. Wskazana spora ilość słodowanego lub niesłodowanego owsa lub
pszenicy i szczątkowa ilość lub brak słodów karmelowych i specjalnych. Polskie,
nowofalowe odmiany chmielu, o dużej zawartości alfakwasów i olejków. Preferowane
aromaty i smaki kojarzone z owocami tropikalnymi, pestkowymi lub cytrusowymi. Szczep
drożdży produkujący umiarkowaną ilość estrów owocowych. Duża ilość chmielu dodanego
podczas cichej fermentacji, aby podkreślić głębokość aromatu i smaku chmielu nad goryczą.
Biotransformacja olei chmielowych podczas fermentacji może nadać owocowego charakteru.
Zacieranie infuzyjne, może być jednoetapowe lub sterowane temperaturowo. Przy zasypach
bogatych w surowce niesłodowane poleca się użyć znaczną ilość łuski gryczanej lub ryżowej
dla ułatwienia filtracji brzeczki. Czas gotowania standardowy, około 60 minut.
—
2024-11-20: Rafał Trzeciakowski - opracowanie opisu stylu
2024-11-25: Piotr Nowicki - korekta i recenzja
2024-11-26: Łukasz Wróblewski - akceptacja KS